De Week Draait Door met Amice Floris #5: “Van een robotstofzuiger kan ik ontzettend vrolijk worden”

Voor de nieuwe columnreeks De Week Draait Door met Amice Floris laat Pure Luxe-founder Floris Wyers zijn licht schijnen op alles wat hem die week heeft beziggehouden. Van opvallende gebeurtenissen in de wereld van luxe en ondernemen tot nieuws dat hem simpelweg niet loslaat. Met dit keer een blik op één van de meest geliefde luxeproducten: de robotstofzuiger.

“Eigenlijk wilde ik een verhaal gaan houden over het feit dat ik een hele mooie, de leukste leenhond van Nederland heb, genaamd Loulou. Een fantastische cavapoo in een soort warme cognackleur: donkerbeige, lichtbruin, precies daartussenin. Zo’n hond die totaal niet luistert, maar je daar moeiteloos om laat lachen. Eigenwijs, druk, soms compleet over de top, maar ook weer zo’n beestje dat ’s avonds gewoon op je bed springt en lekker bij je komt slapen.

Het is alleen niet helemaal mijn hond. Loulou is van mijn nichtje, die in de Jordaan in Amsterdam woont. Maar omdat hij zo vaak bij ons in het Gooi is, voelt het inmiddels alsof hij gewoon bij het gezin hoort. Het is dus eigenlijk gewoon een leenhond, al doet dat woord hem eigenlijk tekort.

En toch moet ik het daar vandaag niet over hebben. Want er is iets anders in huis geslopen dat, hoe absurd het misschien ook klinkt, bijna dezelfde rol begint te krijgen, namelijk mijn robotstofzuiger.

Ik lag laatst op de bank met een kop koffie, toen dat ding langs me heen zoefde. En eerlijk is eerlijk: ik heb daar eigenlijk nooit zo’n hoge pet van op gehad. Maar ik moet toegeven, hij maakt hier beneden gewoon zo’n 95% netjes schoon. Zonder dat ik ernaar hoef om te kijken.

En toen gebeurde er iets grappigs. Terwijl ik daar zat, hoorde ik hem ineens aankondigen dat hij “even terugging naar het station om zichzelf te legen”. Alsof hij een eigen leven leidt. Dus dat doet hij dan ook: helemaal terug naar de bijkeuken, zichzelf legen, opladen als het nodig is, en vervolgens komt hij doodleuk weer terug om verder te gaan waar hij gebleven was.

Ik moest er bijna om lachen. Dit is techniek waar ik vroeger geen hoge pet van op had en mijn wenkbrauwen bij zou optrekken, maar inmiddels werkt het gewoon. En goed ook. Het is ook geen niche meer: allerlei merken zitten in die markt. Van alles en nog wat. Blijkbaar is dit gewoon de nieuwe standaard.

Maar wat me vooral opviel: het voelde gewoon bijna gezellig. Alsof er even iets langs kwam rijden dat onderdeel is van het huishouden. Een soort tegen zichzelf pratend huisdier, maar dan met een stekker.

Dus ja, ik moet het toegeven: Floris wordt vrolijk van een robotstofzuiger. En natuurlijk ook van Loulou, onze leenhond, die dit weekend gewoon weer komt logeren.”