De Week Draait Door met Amice Floris #6: “Is de lunch aan het winnen van het diner?”

Voor de nieuwe columnreeks De Week Draait Door met Amice Floris laat Pure Luxe-founder Floris Wyers zijn licht schijnen op alles wat hem die week heeft beziggehouden. Van opvallende gebeurtenissen in de wereld van luxe en ondernemen tot nieuws dat hem simpelweg niet loslaat. Met dit keer de hardop gestelde vraag: is de lunch het momenteel aan het winnen van het diner?

“Er zijn van die weken waarin alles nét even samenvalt. Of misschien beter gezegd: waarin het leven zich van zijn meest decadente kant laat zien. De afgelopen tijd was zo’n periode. Binnen twee weken schoof ik aan bij niet één, niet twee, maar drie restaurants met elk twee Michelinsterren. Ja, onze Floris eet zes Michelin-sterren op rij. Het klinkt bijna overdreven, en dat is het misschien ook wel een beetje, maar bovenal was het vooral ontzettend lekker. Ik ben een gelukkig man.

Mijn culinaire rondgang begon bij mijn favoriet Aan de Poel, een plek waar ik al vijftien jaar met groot plezier kom. Chef Stefan van Sprang weet daar keer op keer te verrassen met een menu dat altijd spot-on is, net als mijn goede vriend en sommelier Robbert Veuger, die overigens heel lang een column bij Pure Luxe heeft gehad. Het is zo’n restaurant waar alles klopt, zonder dat het geforceerd aanvoelt. En waar je gewoon geniet, met een hoofdletter G.

Een week later zat ik aan tafel bij GEM, het restaurant van ‘spicy chef’ Soenil Bahadoer, die in de aankomende 15e editie van het Pure Luxe-magazine, die komende zomer uitkomt, de culinaire bijdrage zal leveren. Het niveau? Opnieuw indrukwekkend. Details laat ik nog even in het midden – die zijn voor het volgende magazine. Maar gelooft u mij: dit is er eentje om te onthouden.

En afgelopen donderdag schoof ik aan voor een diner bij Create, in het gloednieuwe Van Oys Maastricht Retreat, waar me een gedachte bekroop. Want opvallend genoeg vonden twee van deze ervaringen overdag plaats. Lunch, dus.

En dat brengt me bij de vraag: is de lunch eigenlijk bezig het diner te verslaan?

Ik merk het steeds vaker om me heen. Mensen kiezen bewust voor een uitgebreide lunch in plaats van een avondvullend diner. Je begint vroeg, neemt de tijd, soms tot een uur of vier, vijf , en bent daarna gewoon weer thuis. Geen nachtelijke taxiritten, wel ‘s middags uiteraard als je een slok op hebt, en geen volledig ontspoorde agenda de volgende dag. Luxe, maar dan iets praktischer.

Begrijp me niet verkeerd: er gaat weinig boven een goed diner. De sfeer, het donker dat langzaam valt, de opbouw van de avond. Maar die lange lunch heeft iets onweerstaanbaars. Het daglicht, de ontspanning, het idee dat de dag nog voor je ligt in plaats van achter je.

Misschien is het geen strijd tussen lunch en diner, maar eerder een verschuiving. Een andere manier van genieten. Minder verplicht, maar wel minstens zo intens.

Want uiteindelijk maakt het niet uit of je zes sterren bij elkaar eet tijdens lunch of diner. Waar het om draait, is dat je er zit, dat je proeft en dat je beleeft. En vooral: dat je geniet. Met de grote G.“