De Week Draait Door met Amice Floris #9: “De Jordaan is al lang de Jordaan niet meer”

Voor de nieuwe columnreeks De Week Draait Door met Amice Floris laat Pure Luxe-founder Floris Wyers zijn licht schijnen op alles wat hem die week heeft beziggehouden. Van opvallende gebeurtenissen in de wereld van luxe en ondernemen tot nieuws dat hem simpelweg niet loslaat. Met dit keer een bold statement, namelijk: “de Jordaan is de Jordaan niet meer”.

“Mis ik Amsterdam of niet? Dat is eigenlijk de vraag waar het om draait. Met Koningsnacht stond ik weer eens midden in de Jordaan. Amsterdamser krijg je het niet, zou je zeggen. De dag begon met een lunch, aan een lange tafel met zo’n twintig dames. Prachtig weer, midden in de Jordaan, fantastisch eten, dito drankjes en goed gezelschap. Alles tot in de puntjes geregeld. Ik mocht nog speechen ook, voor een privéaangelegenheid. Het plaatje klopte.

Daarna door naar een feest, óók in de Jordaan. Een verjaardag die naadloos overging in Koningsnacht. Er werd gefeest en, laten we eerlijk zijn, ook behoorlijk wat gedronken. Zoals dat hoort. Het was gezellig, uitbundig, precies zoals je hoopt op zo’n avond.

En toch merkte ik iets op. Rond een uur of half tien vond ik het eigenlijk wel mooi geweest. Dan heb ik genoeg feestvreugde gehad en verlang ik naar rust. Toevallig had ik Taxi Blaricum klaarstaan, die me binnen een halfuur weer naar het Gooi bracht. En eerlijk gezegd voelde dat eigenlijk best lekker.

Daarmee kom je automatisch bij die vraag: mis ik Amsterdam nog? Eind 2024 verhuisde ik na dertig jaar uit Amsterdam-Zuid naar het Gooi. Ik was er destijds behoorlijk nerveus over. Paniek zelfs. Had ik wel de juiste keuze gemaakt? Zou ik de stad niet enorm missen? Ik zag mezelf al zeven dagen per week terugrijden.

Maar nu ik er weer was, midden in de Jordaan, voelde het anders. De Jordaan is de Jordaan niet meer. De buurt is overgenomen door yuppen, expats en mensen met dure huizen. De prijzen zijn geëxplodeerd. De ‘echte’ Jordanees lijkt verdwenen. Sterker nog, je hoort er nauwelijks nog Nederlands. Overal Engels. Dat haalt toch iets weg van de sfeer die het ooit zo bijzonder maakte. En dan de drukte. Het is overal bomvol. Straten liggen open, er wordt continu verbouwd. De A10 is regelmatig dicht. Alles voelt… ingewikkelder.

Dus ja, mis ik Amsterdam? Eigenlijk valt het wel mee. Ik vind het nog steeds leuk om er af en toe te zijn, om die energie op te snuiven, een avond mee te pakken zoals met Koningsnacht. Maar ik merk ook dat ik het daarna net zo fijn vond om mij weer terug naar het Gooi te laten rijden.